آینه ها - شماره 70 - معرفی کتاب



نشر افلیم بوکز (انگلستان) نسخه انگلیسی سمفونی مردگان عباس معروفی ترجمه لطف‌علی خنجی ــــــــــــــــــــــــــ شرکت دل‌آواز آه باران محمدرضا شجریان ـــــــــــــــــــــــــــ شرکت آوای نوین لولیان شهرام ناظری ـــــــــــــــــــــــ شرکت دل‌آواز خورشید آرزو همایون شجریان ــــــــــــــــــــــ نشر ققنوس سال بلوا عباس معروفی ________ نشر ققنوس سمفونی مردگان عباس معروفی ________ کتاب روشن منتشر می‌کند آینه داستان گزینش و نقد الهام یکتا ـــــــــــــــــــــ فرهنگ ایلیا منتشر می‌کند زنانه‌نویسی آینه‌‌ها مجموعه گفت وگو درباره زنانه‌نویسی الهام یکتا ___________ فرهنگ ایلیا سخن آینه‌ها مجموعه گفت‌و‌گوهای شماره 1-30 آینه‌ها الهام یکتا ___________ نشر ققنوس ازل تا ابد (چاپ دوم مرگ رنگ) درون کاوی رمان سمفونی مردگان الهام یکتا ___________ نشر زریاب (نشر زوار) چشمه عشق نرگس (الهام) یکتا ـــــــــــــــــــــ
		آواز خاک منوچهر آتشی دایره لغت غبطه‌‌انگیز الهام یکتا eyektam@gmail.com
		آواز خاک منوچهر آتشی نشر نگاه چاپ دوم 1380 3000 نسخه 182 صفحه 1000 تومان به پرنده‌های جنگل گیلان پیغام دادم که در نماز سحرگاهی و در ملال تنبلی آب‌سالی جاوید گنجشک‌های تشنه دشت‌ستان را در یاد داشته باشند شعرنامه آواز خاک به‌سان دیگر سروده‌های منوچهر آتشی مجموعه سروده‌ئی است هم‌چنان غنی از واژگان فارسی و بومی: با این شکسته - گفتم از اقیانوس خواهم گذشت و آن‌سوی سواحل نامکشوف با جلگه‌های دست‌نخورده با پشته‌‌های سیراب و دره‌های وحشی پربرکت خواهم آمیخت و بذر بی‌بدیل خورجینم را در وسعت مشاع بکارت خواهم ریخت. از این شکسته سکان پرتجربه - این اشتر صبور صحرای آب، گفتم: چون پا نهم به خشکی موعود بر شانه‌های سوخته‌ام گیسوی بید مجنون خواهد ریخت و مرغ‌های جنگلی بی‌نام صیت رسالتم را - تا اقصای برّ تازه پرواز خواهند داد. ستایش طبیعت دشت‌ستان گرایش آشنای دیگر سروده‌های آتشی است: باد در دام باغ می‌نالید رود شولای دشت را می‌دوخت قریه سر زیر بال شب می‌برد قلعه ماه در افق می‌سوخت. اما این طبیعت‌گرائی او را دچار سانتی‌مانتالیسم نمی‌کند. تصویرهای طبیعت استعاره‌ئی است برای حقیقت‌های بسیار و چه بسا تلخ: ای تاک بیهوده تاب سرسخت! ناپاک‌زای پاک! خود را نگاه می‌کنی آیا، در آب‌های سبز - که دیگر نیست؟ خود را، که قرن‌هاست از یاد ابرهای سبک‌تاب رفته‌‌ئی؟ خود را - سرسبز بلند بالغ انبوه کز آسمان آینه آب رفته‌ئی؟ پاک‌آفرین ناپاک، ای تاک! شاید کنون به خلسه روئیدنی بطئی رؤیای جام‌های لبالب را با ریشه‌های سوخته نشخوار می‌کنی انگورهای سبز و درشت و زلال را بر استران کنده خود بار می‌کنی؟ در های‌هوی می‌کده خواب‌های تو شاید اکنون، کبوتران سپید پیاله‌ها از چاه شیشه‌ها پرواز می‌کنند. اندیشه‌های خسته مردان بی‌پناه - در سنگلاخ گردنه غربت و غرور تا قله‌های فتح تا قلعه‌های مفتوح تا عرفه‌های وصل ره باز می‌کنند. مهجور باغ‌ها! مطرود خاک! ای تن به داربست افسانه‌‌های کهنه سپرده! - غافل که داربست تو تا کی است مرده، ای تاک! این‌جا یقین خاک دریاچه بزرگ سراب‌ست و شک آسمان خورشید سرد خفته در آب است ای جفت‌جوی غم‌ناک، ای تاک! دل خوش مکن به هلهله آب‌های دور - باران ریز برق پر زنبور از عمق خشک‌سار زمان، از انحنای عمر زمین شب، سرد و بی‌هیاهو، جاری‌ست و در اجاق مردک هیزم‌فروش هیزم نیست با خسته‌‌تر ز خویشی، پیچان، هراس‌ناک از خویش‌تن گریزان، ای تاک! شب ساکت است و سنگین با زوزه شکستن خود، بشکن این سکوت. وان داستان کهنه مکرر کن "فرجام تاک تنها، تابوت"g
		جلد . صفحه اول . درباره ما . شماره‌های پيشين از دل برآيد . روز من . خاطره . از اين نگاه . شعر . نقد . معرفی کتاب . برگ سبز موسیقی . هزارتو . آینه های دیگر . English این‌سو و آن‌سوی متن