نام حسن یوسفزمانی را با نوار
نجوای شهرام
ناظری در اواسط دهه شصت شناختم؛ آهنگساز آن بود.
موسیقی نجوا
خاص بود؛ تازگی داشت و از حضور آهنگساز نوآوری حکایت میکرد. بارها به آن گوش دادم و هرگز جذابیتش را برایم از دست
نداد. بهویژه همان تصنیف "نجوا". متأسفم تاکنون
نمیدانستم
بوی باران
با صدای محمدرضا شجریان هم کار او است. و متأسفتر که این هنرمند
آهنگساز، نوازنده و رهبر ارکستر، 26 مرداد ماه در کشور کانادا به
دیار باقی شتافت.
یادش گرامی
نامش جاودان
راهش پُررهرو!g