وقتی در خبرگزاری
ایسنا
پیشینه خبری
میرحسین موسوی
را پی میگرفتم، به متن زیر برخوردم:
http://www.isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-524909
گاه و بیگاه تحلیلهای جالبی از امیر محبیان خواندهام. اما اینیک که
به تاریخ 19 اردیبهشت 1384 برمیگردد، از همه جذابتر است و حقیقت
ماهیت
میرحسین موسوی
را نشان میدهد و اثبات میکند چگونه بدل او در
ابتدا و سپس خود او کودتای رسانهئی را علیه محمد خاتمی شکل دادند و به
جای همه نامهای
سیاسی
خود نوشتند و خود مصاحبه کردند و خود خبر ساختند تا
بتوانند از جایگاه مطمئنی برای حضور مقتدرانه در صحنه سیاست برخوردار
شوند. غافل از اینکه تاریخ سرانجام روبهصفتان زشتخو را رسوا خواهد
کرد.
ناگفته نماند در ظرف کمتر از یکهفته پس از انتشار این تحلیل،
موسوی
از حضور در انتخابات نهمین
دوره ریاستجمهوری امتناع میورزد. این امر نشان میدهد تا چه حد
تحلیلهای محبیان از صحت برخوردار است.
سردبیر
سرویس سیاسی
ایسنا
1384/02/19
05-09-2005
21:43:13
8402-07942: كد خبر
محبیان:
هاشمی و
میرحسین موسوی
هیچگاه با همدیگر در صحنه انتخابات و در رقابت با هم دیده نخواهند
شد.
محبیان طی سخنرانی با تحلیل و بیان دلیلهائی، امكان حضور
میرحسین موسوی
را در انتخابات چندان بالا ندانست.
به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری دانشجویان
ایران (ایسنا)،
امیر محبیان در جلسه هفتگی جامعه انجمنهای اسلامی اصناف و
بازار در مسجد امام (ره) با بیان این كه چند روزی است مجدد نام
میرحسین
موسوی؛
سیاستمدار 64 ساله برای نامزدی ریاست جمهوری از سوی تعدادی از
علاقهمندانش
مطرح شده است، این سؤال را مطرح كرد كه اگر 20 خرداد موسوی در جمع
نامزدها
ثبتنام كند، چه اتفاقهائی خواهد افتاد.
وی گفت: «اتفاقهائی كه احتمال آن میرود، این است:
عدم
ثبتنام آقای هاشمی رفسنجانی، رسیدن دوم خرداد به وحدت احتمالی در مورد
نامزدی وی، از میدان خارج شدن آندسته از نامزدهای اصولگرا كه با
شعار عدالت
اجتماعی و اقتصادی به میدان آمدهاند و تلاش اصولگرایان برای رسیدن به
وحدت در
برابر چهره سنتی چپ كه البته فرصتی برای آن نیست.»
محبیان افزود هاشمی و
میرحسین موسوی
هیچگاه با
همدیگر در صحنه انتخابات و در رقابت با هم دیده نخواهند شد؛ آمدن
هاشمی به معنای
عدم حضور
میرحسین
و بالعكس است. شاید كسانی هماكنون شعار "نه هاشمی"
را
برگزیدهاند، مایل باشند هر هزینهئی را برای آن متقبل شوند. ولی تردید
است تكرار
الگوی رقابت پنهان دهه شصت جز در میان دومخردادیهای مأیوس هوادار جدی
داشته
باشند. باید بگویم در دوم خردادیان هر چند به انحاء مختلف با
میرحسین
موسوی
اختلاف
مبنائی و حتا ایدئولوژیك داشته باشند، ولی همواره سعی كردهاند درون
چارچوب تعارف از
حضور او استقبال كنند. در نتیجه بعید نیست اولا برای گریز از شكست
متحمل از رقیب و ثانیا
خودداری از دست به دامان چهرهئی نهراست و نهچپ شدن بكوشند، پیروزی
چهره سنتی چپ را شادی بنشینند.
محبیان ادامه داد در آستانه انتخابات، گفتمان
عدالت نزد بعضی نامزدها به تنها موتور محركه تبدیل شده است و چنانچه
میرحسین موسوی
به میدان پا گذارد، طبعا این گفتمان را بهراحتی از آن
خود خواهد كرد.
تلاش ناموفق (حداقل تاكنون) اصولگرایان برای رسیدن به وحدت، معلوم
نیست تا چه حدی
ظرف چند روز مهلت ثبتنام بهثمر خواهد نشست. در آنصورت بسیاری آنان
كه تمام
سعی خود را در نفی و منصرفسازی یك نامزد احتمالی و نه اثبات خویش به
كار بردند،
در معادلههای جدید گرفتار خواهند شد. ولی بهرغم اینكه شواهد از
وضعیت خوب ظاهری در
بازی انتخابات نهم بهسود مهندس
میرحسین موسوی
در صورت نامزدی حكایت میكند،
بر آن هستم كه به دلیلهائی امكان حضور موسوی چندان بالا نیست.
نایب رئیس انجمن اسلامی روزنامهنگاران مسلمان در
مورد دلیلهای عدمحضور
موسوی
در انتخابات به اختلافهای عمیق گفتمانی
اشاره کرد. او گفت هر چند به صورت
ناگریز ممكن است جریان دوم خرداد، در ظاهر روی خوشی به مهندس
موسوی
نشان دهد، ولی
موسوی
نیز میداند عمق اختلاف عقیدتی میان او و دومخردادیهائی چون
حزب مشاركت
تا آنحد عمیق است كه در اولین روزهای تشكل هر دولت، سریع خود را به
نمایش خواهد
گذاشت.
وی از فقدان پشتوانه در حاكمیت به عنوان عامل دیگر
نام برد و گفت
موسوی
به پشتوانه قوی برای حضور در سطح تصمیمگیریهای كلان نیاز
دارد تا از یك اقلیت منفعل و بیتأثیر، لااقل به اقلیت مؤثر تبدیل شود.
مسألهئی
كه در صورت تمایل هاشمی برای آمدن به صحنه تقریبا منتفی است.
محبیان فقدان نیرو را عامل دیگر خواند و یادآور
شد
میرحسین
كنار خود دو گونه نیرو را برای شكلدهی هر دولت متحمل خواهد
یافت،
نخست مشاركتیها و چپهای لیبرالشده كه اساسا به او اعتقادی ندارند و
طرحهای او
را نظریههائی از عمق تاریخ میدانند و دیگر مدیران سابق ولی وفادار
خود كه حداقل یكدهه از مدیریت اجرائی كنار بودهاند؛ هیچكدام از این
دو نیز قادر نخواهند بود
قطار دولت
میرحسین موسوی
را بدون درگیری و با آرامش، آن هم در شرایط كنونی و نیز با
موفقیت حتا به اولین ایستگاه برانند.
وی خطرهای الگوشكنی را عامل دیگر عنوان كرد و گفت
تردیدی نیست
میرحسین
با درایت و با هر انگیزهئی توانسته است تاكنون یك
الگوی تخریب
نشده از جریانهای چپ سنتی (یعنی خودش را) حفظ کند. آیا زمان آن رسیده
است كه این
آخرین تصویر نامخدوش هم با ضربههای اختلاف و ناكارآمدی از میان رود؟
آیا اكنون
دقیقا زمانی است كه حفظ سرمایهها برای آن لحظه صورت گرفته بود؟ آیا به
میدان آوردن
این اعتبار در لحظهئی كه هیچ پشتوانهئی حامی آن نیست، در حكم قمار
خطرناكی به
شمار نمیرود؟ تردیدی ندارم نقد كردن اعتبار
میرحسین موسوی
در هر زمانی
مناسب باشد،
در دوران پس از خاتمی جواب نخواهد داد و در زمان مناسب دلیل آن را
برخواهم شمرد.
محبیان با بیان اینكه برنامهنویسی برای كدام
تئوری است، اظهار داشت
میرحسین موسوی
نیك میداند حدود شانزده سال است
روند
برنامهنویسی اداره امور با شتاب عجیبی در مسیری خلاف دیدگاههای او و
البته منطبق
با روند جهانی در كشور جاری است. آیا او قادر است تمامی ساختار و
نهادها و
برنامههای شكل گرفته در این مسیر را دگرگون کند؟ این انقلاب در
برنامهنویسی آیا
در شرایط كنونی ممكن است؟ پس
میرحسین
یا باید وارد چالش با برنامههای
فعلی برای
اثبات نوع نگاه خود برای اداره كشور شود یا تسلیم آنها شود و هویت خود
را
دگرگون کند یا آنكه در عمل مجری برنامهئی باشد كه در تعارض كامل با
دیدگاهها و
تئوریهایش باشد. در این صورت مهندس موسوی
به مدیری تبدیل خواهد شد كه
قلبش به سوئی
و پاهایش به سوی مخالف خواهد رفت و گمان نمیرود
میرحسین
پذیرای چنین
وضعیتی باشد.
وی با بیان اینكه
میرحسین موسوی
واقف است دوستان دوم خردادییش هر
چند از مسند قدرت افول كردهاند، ولی از سطح توقعات هنوز
نكاستهاند. به ویژه آنكه بهدور از تعارف خود را هنوز احزاب و
پیشگامان خلق
برمیشمارند و شكست را نپذیرفتهاند و از دست دادن مسندهای قدرت را فقط
از بدكرداری
رقیب میدانند و لاغیر.
محبیان خاطرنشان كرد از سوی دیگر
میرحسین
(البته از نظر یك
چپی) شاهد قدرتگیری بخشی از جناح رقیب خویش است كه بیمهابا به سوی
قدرت میتازد و
در برابر دوستان خویش گامی عقب نمیگذارد. چه رسد به افرادی چون او؛ در
نتیجه قرار گرفتن در
میان فكهای سنگین و خردكننده دو جریان رقیب كه هر دو امتیازدهی را
برنمیتابد،
ولو در تطابق با توصیههای خرد باشد، تا چه حد خردمندانه است؟ به گمان
گذشته نشان
داده است میرحسین
بهخوبی دشواریهای بازی قدرت را میشناسد و در برابر
آن بههیچوجه بر اساس خوشبینیهای معمول عمل نخواهد كرد.
وی در پایان گفت بر این گمانهها بیش از این
میتوان افزود. ولی بههمین اندازه بسنده میكنیم تا آن زمان كه صحنه
روشنتر شود و
آن زمان به یك هفته نخواهد انجامید. در نهایت امیدواریم ملت عزیز ایران
همانند
دورههای گذشته با حضور پر شور خود در پای صندوقهای رأی بار دیگر جواب
یاوهگوئیهای آمریكا و سردمدارانش را بدهند.g