گیلهوا
100
صاحبامتیاز و مدیرمسؤول: محمدتقی پوراحمد جکتاجی
سردبیر: هوشنگ عباسی
مرداد- شهریور 1387
164 صفحه
خشت زیر سر و بر تارک هفتاختر پای
دست قدرت نگر و منصب صاحبجاهی
صدمین شماره
گیلهوا بهصورت ویژهنامهئی منتشر شد.
در این شماره نوشتهها و سرودههای اهل قلم زیر به چشم میخورد:
منوچهر آتشک، محسن آریاپاد، اسدالله آلبویه، عباس احمدی، اکبر اکسیر،
محمدرضا امیدوار، فرخ امیرفریار، علی باباچاهی، محمدتقی بارور، فرشید
بازغی، فرزاد بختیاری، احمد بحری، کریستیان برومبرژه، پیمان برنجی،
محمد بشرا، علیرضا بشردوست، علی بهزادی، منوچهر پارسادوست، علیرضا
پنجهئی، محمدتقی پوراحمد جکتاجی، شادی پیروزی، محمود جوادیان، مسعود
پورهادی، رحیم چراغی، جعفر خمامیزاده، فریدون پوررضا، مسعود پورهادی،
ماکان جکتاجی، امین حسنپور، جهانگیر دانای علمی، مجید دانشآراسته،
محمدرسول دریاگشت، علی دهباشی، بهمن رجبی، محمد روشن، ابراهیم رهبر،
ناصر ریاضی، محمدصادق رئیسی، کاظم سادات اشکوری، منوچهر ستوده، احمد
سمیعی، س. سیامک، جواد شجاعیفرد، محمد شریفی، ابراهیم شکری، محمدکاظم
شکوهیراد، شاپور رواسانی، هارون شفیقی، محمد شمس لنگرودی، جمشید
شمسیپور، سیروس شمیسا، نعمتالله شهرستانی، جمشید صداقتکیش، علی
صدیقی، مسعود صوفینژاد، جلیل ضیاپور، فرامرز طالبی، کامیار عابدی،
احمد عاشورپور، هوشنگ عباسی، اصغر عسکری خانقاه، احمد علیدوست، داریوش
علیزاده، احمد علی کریمی، سیروس علینژاد، اسدالله عمادی، حبیبالله
غلامدوست، محمد فارسی، مصطفا فرضپور، سید فرید قاسمی، علی قانع، باقر
قدیری، یوسف قریب، محمد قوچانی، جلیل قیصری، سیروس کارگر، جعفر کسمائی،
کیوان کرمان ساروی، عبدالکریم گلشنی، تیمور گورگین، کاوه گوهرین، سید
ابراهیم مروجی، ناصر مسعودی، بهمن مشفقی، مهدخت معین، رضا مقصدی،
بهزاد موسائی، غلامعلی مؤمنی، عباس مهری آتیه، سید محمدتقی
میرابوالقاسمی، هادی میرزانژاد موحد، کاظم نوذری، رکنالدین نژند، حمید
نظرخواه، فریدون نوزاد، منوچهر ویسانلو، سیاوش یحیازاده، الهام یکتا و
مجید یوسفی
به مناسبت انتشار این شماره، پایگاه اینترنتی
مجله
گیلهوا نیز راهاندازی شده است و از این پس علاقهمندان
میتوانند مطلب هر شماره
گیلهوا را در نشانی
www.gilava.ir
مطالعه کنند.
گفتنی است تیرماه گذشته به مناسبت شانزدهمین سال
انتشار گیلهوا
بههمت علی دهباشی یکی از
شبهای بخارا
به این نشریه اختصاص یافت. او در قسمتی از سخنرانی خود در این شب گفت:
... در زمینه نقد
گیلهوا
هر چه چاپ کرده، اصولی بوده است. نقدهای صریح و قاطع اما بسیار
محترمانه و باکلامی که در شأن یک نویسنده است. در زمینه مسائل مربوط به
گیلان، از کشف یک نسخه خطی تا معرفی یک شاعر، از بررسی بومیترین
عنصرهای فرهنگی گیلان تا سرمقاله که به مسائل جاری و روز پرداخته
میشود، همه و همه حکایت از فکر دقیق مدیر مجلهئی را دارد. خلاصه مجله
گیلهوا
در همه شمارههایش در توازن علمی و حرفهئی کار مطبوعاتی خودش را حفظ
کرده و دچار نوسانات رایج در مجلهها و نشریهها نشده است و در یک کلام
بخش قا
بلتوجهی از صفحههای هر شماره از
گیلهوا
در کل دائرةالمعارفی است که هر محقق و پژوهشگری نیازمند به مراجعه به
آن است.
در این شب سیروس علینژاد نیز سخنانی در باب نشریههای محلی اروپا
ایراد کرد که بابت دادههای آن قابل توجه است:
در فرانسه
مطبوعات محلی چنان اهمیتی دارند که مثلا آقای سارکوزی برای اولین بار
کاندیداتوری خود را نه در روزنامههای مرکز، بلکه در نشریه محلی به
نام
Quest France
اعلام کرد. برای اینکه شمارگان این روزنامه محلی از همه روزنامههای
سراسری بیشتر است و به تنهائی روزانه در 762000 نسخه منتشر میشود. در
حالی که روزنامههای سراسری یا بهاصطلاح ملی، شمارگانشان خیلی کمتر
از اینها است.
فیگارو
321000،
لوموند
313000،
لیبراسیون
135000 نسخه بیشتر شمارگان ندارند.
علینژاد در پایان سخنرانییش اظهار داشت:
به گمان من
گیلهوا
علاوه بر همه محدودیتهائی که بهصورت عمومی بر مطبوعات حاکم است، دو
محدودیت خودخواسته هم برای خودش دست و پا کرده است. یکی از محدودیتها
این است که صرفا به مباحث و مسائل گیلان و مازندران میپردازد. قبل از
گیلهوا
نشریه بااهمیتی که در رشت منتشر میشد، چنین محدودیتی نداشت. شاید
بگویند روش مجله ما پژوهش در اوضاع و احوال گیلان و مازندران تعئین شده
است. بهنظر من این مشکل را میشد در عرض پانزده- شانزده سال با وزارت
ارشاد حل کرد. اما دوستان ما نخواستهاند این محدویت را بردارند و این
امر میدان عمل آنان را محدود کرده است که به نظر من حیف است. ما
بهیقین گیلانیانی نیستیم که در ایران زندگی میکنیم، بلکه ایرانیانی
هستیم که در گیلان زندگی میکنیم. لزومی ندارد خود را تا حد گیلانیانی
که در ایران زندگی میکنند، محدود کنیم.g