دارالترجمه رسمی
آبيز
 
مرکز فوريت‌های ترجمه

ميدان تجريش، جنب سينما آستارا
22711578
22744307
22743305
 
جنوب شرقی ميدان انقلاب  بالای بازاربزرگ كتاب
66962844
66480658
66497710  

________

نشر
 افلیم بوکز
(انگلستان)

نسخه انگلیسی
سمفونی مردگان

 عباس معروفی

ترجمه
لطف‌علی خنجی

ــــــــــــــــــــــــــ

نشر آفرینگان
66460099-0121

مسیو ابراهیم
اریک امانوئل اشمیت
 
عباس معروفی
وحید مقدم
________

نشر ققنوس

66460099-0121

دریاروندگان جزیره آبی‌تر
عباس معروفی
________

نشر ققنوس

66460099-0121



سال بلوا
عباس معروفی

________
 

نشر ققنوس

66460099-0121


 

سمفونی مردگان

عباس معروفی
________

  
کتاب روشن
منتشر می‌کند

آینه داستان

گزینش و نقد
الهام یکتا
ـــــــــــــــــــــ

 فرهنگ ایلیا
3244732-0131


 
سخن آینه‌ها
مجموعه گفت‌و‌گوهای شماره 1-
30 آینه‌ها

الهام یکتا
___________

نشر ققنوس

66460099-0121



ازل تا ابد
(چاپ دوم
مرگ رنگ)
درون کاوی رمان
 سمفونی مردگان

الهام یکتا
___________
 

نشر روشن‌گران و
مطالعات زنان
0121-88723936

آینه‌ها
دفتردوم
(نقد جمعی)

الهام (یکتا) مهویزانی
___________


نشر
فرهنگ‌ستان هنر

هنر معاصر آفریقا
 
سیدنی لیتل‌فیلد کاسفر

ترجمه
 علی‌رضا آبیز

____________

نشر آبیز

روایت عشق و مرگ سرجوخه کریستف ریلکه

 
راینر ماریا ریلکه
ترجمه
 علی‌رضا آبیز

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

نشر ثالث

اسپاگتی با
سس مکزیکی


علی‌رضا آبیز
___________
 

 

 

 

 

ناقوس

                                                علی‌رضا آبیز 
alirezaabiz@yahoo.com

 

 

 

 

 این سروده در شماره هفتم آینه‌ها (یک تیر 1384) درج شده بود.

سردبیر

  

 

 

 

 ناقوس کلیسا را من خریده‌ام  اهدا کرده‌ام

 هر شنبه غروب

 از کوچه پشت کلیسا می‌گذرم

 به آن می‌نگرم     در بالای برج

 سنگین و با وقار    در بالاترین نقطه    زیر صلیب

 زیباست! با خود می‌اندیشم

 و لب‌خند می‌زنم.g

 

 

    

شبان گم‌شده
                                                  
      شیوا ارسطوئی

 

 

 

 

 این سروده در شماره هفتم آینه‌ها (یک تیر 1384) درج شده بود. تحلیل آن را در صفحه نقد همین شماره می‌توانید بخوانید.

سردبیر

 

 

 

 

 شبان گم‌شده ، آی دروغ

 وعده همین بلبشوست

 گردن به گردن تا کدام بره تکلیف کرده‌ئی

 تا بره‌های تو دلی، سقط

 تا تاراج عشوه‌های حوائی، صبر

 تا اسپرم آخر آدم، منگ

 دی‌شب همین بره آخر

           از بند ناف به گردن زباله گره خورد و نمرد

 

 شبان کور، آی دروغ

 قابله دنبالت زه‌دان زن‌های آبادی را کند

 دهلیزهای عبور لذت را بست

 جمله‌های جسور را دنبال کتاب‌های مجاز ویلان کرد

 پیدا شد تا عیان شود دروغ

 شبان گم‌شده، آی کورg

 

 

با همه خردی‌یش

مسعود بيزارگيتی 

 

 

 

 

پاره آجر خشمی‌ست

که پرتاب می‌شود

این دو دانگ فروخفته

 

زخمه که می‌شوی / بر

گلوگاه پرده‌اش

 

 

 

پرنده چه خواهد شد ؟!

  علی‌رضا سیف‌الدینی

 

 

 

 این سروده در شماره هفتم آینه‌ها (یک تیر 1384) درج شده بود.

سردبیر

 

بهار

   پشت پنجره می‌بارد

              بر چترهای سبز درختان

              و خواب ایمن گنجشکان را

              تا انتهای آبی رؤیاها

              از اضطراب ویرانی آکنده می‌کند.

 در چرخه‌های این شب مغشوش

               و ریزش پیاپی باران

                   این پرسه هراس

                    به ذهن پرنده می‌پیچد

                       فردا چه می‌شود؟!

                          و باغ آفتاب چه خواهد شد؟!

      فردا چه می‌شود

 و ... این درخت نازک نومید

     کاین چنین در بادهای سخت حادثه لرزان‌ست

 پرنده

  در ارتفاع خشم بهاران

          و انفجار ابرهای پر از باران

                چگونه خواهد زیست؟!

 و ... من که جز این لانه فسرده تاریک

                      هیچ در زیر پای و پرم نیست

                             چکار خواهم کرد؟!

 آیا پرهای خسته‌ام را باز

     در چشمه‌های درخشان نور، خواهم شست؟!

    و در طراوت یک روز خوب خورشیدی

                                       شکفته خواهم شد؟!

 و ... در باغ‌های بنفش بنفشه ، شراب خواهم خورد؟!

                       و تا بلند درختان ارغوان 

                       و شاخه‌های شوخ سپیدار

                                         به رقص خواهم خاست؟!

                       و باز و باز ترانه خواهم خواند

    و بانگ خواهم زد

    و با تمامی قلبم دوباره دوست خواهم داشت؟!

 

 بهار

 پشت پنجره می‌گرید

 و ... زن که در انتهای خواب پریش پرنده بیدار است

                      در گاهواره  شب وحشت

                             به خویش می‌گوید:

              در اغتشاش این شب توفان

 و ... این باد بی‌کرانه صرصر

                  ... باران بی‌امان

  به‌راستی فردا چگونه خواهد بود؟!

       و باغ آفتاب چه خواهد شد

             پرنده چه خواهد کرد

         و من چه خواهم کرد؟!g

 

 

                                                

 

یک مه‌تابی دیگر

             محمود معتقدی

 

 

 

 

این سروده در شماره هفتم آینه‌ها (یک تیر 1384) درج شده بود.

سردبیر

 

 

 دریغا

 جائی که من ایستاده‌ام

 تا روزگار چشمان تو

 مرزی میان گم شدن 

 برپاست

 تو چه فکر می‌کنی

 آیا می‌توان

 تا جهان ناممکن

 هم‌چنان

 به انتظار دست‌های تو

 از نام کسی

 دوباره سخن گفت؟

 من

 تمام دری‌چه‌های باران را

 با تو

 می‌شناسم

 من این را

 همیشه می‌گویم

 آری

 تنها

 یک مهتابی دیگر

 با حس تو

 فاصله دارم

 باور نمی‌کنی؟g

 

 

 

 

 

 

 

 

 



جلد   .   صفحه اول   .   درباره ما  .   شمارههای پيشين  
   
از دل برآيد    .    روز من  .   خاطره   .   از اين نگاه   .   شعر   .   داستان   .   نقد   .    برگ سبز  
    
هزارتو   .   گفت و گو   .  
نامه   .    آینه های دیگر   .   جوانه   .    English