دارالترجمه رسمی آبيز
 مرکز فوريت‌های ترجمه

ميدان تجريش، جنب سينما آستارا
22711578
22744307
22743305
 
جنوب شرقی ميدان انقلاب  بالای بازاربزرگ كتاب
66962844
66480658
66497710  
___________ 

 ققنوس
  منتشر کرد
 
 
 ازل تا ابد
 درون کاوی رمان
  سمفونی مردگان
 
 الهام یکتا
 ___________
 
 فرهنگ ایلیا
  منتشر می کند
 
سخن آینه ها
مجموعه گفت و گوهای شماره 1-30 آینه ها

الهام یکتا
___________

فرهنگ ایلیا
  منتشر می کند

زنانه نویسی آینه ها

مجموعه گفت وگو درباره زنانه نویسی

الهام یکتا

دوشیزه اگنی

ناهید توسلی

نشر هنوز

1377

2000 نسخه

106 صفحه

4000 ریال

ناهید توسلی پیش از انتشار این مجموعه داستان خود به کار جالبی دست زده است. او آن ها را به نویسندگان دیگر داده و نظر ایشان را بر پشت جلد کتابش آورده است. این نظرها به قرار زیر است:

داستان ها به نبشته های ادبی می مانند و واگوی واقعیت های بیرونی که گاه به روایت گونگی و گزارش تن می یازند. چالش نویسنده برای شکل دادن به ریختار داستان آن هم به فن آوری نو و تکنیک، مایه سردرگمی  و در هم ریختگی و بدریختی بیش تر این واقعیت ها می گردد که تلاش می کند به ما واگویه کند. با این همه نویسنده جهان را سبز و رویان می خواهد... .

اصغر الهی

 

استفاده کاملا رو از اسطوره ها در قصه یا قصه واره ها از نظر من کار درستی نیست. دیگر این که جواب همه چراها را نمی توان پیدا کرد... . ما گروگان کرده خویشیم و این خویش شامل باورها، سنت ها و آدم هائی می شود که در طول زندگی دیده ئیم. به همین قصه زیبای خودت "سلدا" نگاه کن. دخترک خودش را در حوض غرق می کند. اما چه کسانی او را به آن جا می کشانند؟

منیرو روانی پور

 

ناهید توسلی از آن گروه نویسندگان است که پس از دریافت و شناخت عمیق چگونگی و چرائی داستان قلم به دست گرفته است و شکل گیری داستان از نگاه او بازگوئی اندیشه ئی است در مجموعه ئی از کلام و احساس.

منصور کوشان

 

...نخ تسبیح یا خط محوری را درنیافتم... . به هر حال شما به کهن الگوها و اساطیر علاقه مندید و این علاقه مندی روی داستان ها سنگینی می کند. در مجموع داستان های فکرانگیزی بودند... .

محمد محمدعلی

گرچه پس از حدود یک دهه برای دومین بار، این کتاب را از توسلی هدیه گرفته ام،  نظر مفصلم را درباره این مجموعه داستان در شماره آینده خواهم نوشت.

 

صد سال داستان نویسی ایران (4 جلد)

حسن میرعابدینی

نشر چشمه

1386 چاپ دوم

2000 نسخه

1608 صفحه

13000 تومان

صد سال داستان نویسی ایران چنان که از عنوانش پیدا است، نگاهی است به داستان ها و رمان های نوشته شده از سال 1274 شمسی تاکنون. میرعابدینی قصد تحلیل آثاری را دارد که در این یک سده منتشر شده اند و شیوه و اصول کار خود را در مقدمه چنین بیان می کند:

کار مورخ هم به نوعی، نظم بخشیدن به گذشته ادبی است. یعنی او با آشکار کردن ساختار آثار یک نویسنده و معین کردن جای گاه آن ها در ساختارهای زیبائی شناختی و جامعه شناختی، حیات ادبی دوره مورد بررسی خود را قابل رؤیت می سازد. منتقد بر فردیت و ارزش خاص هر اثر تأکید می کند. اما پژوهش در فرم و ادبیت اثر مانع از توجه به پیوستگی های آن با تاریخ و اجتماع نمی شود. منتقدی که از این پیوستگی ها غافل باشد، در فهم اثر و داوری خود راه خطا می پیماید.

مسلم است چنین کاری و در چنین حجمی سترگ باشد و به همان میزان بر درصد خطای پژوهش گر بیفزاید. نقد و بررسی صد سال داستان نویسی ایران را از این دیدگاه به صاحب حوصله ئی عظیم وا می گذارم. اما برای اثبات ضرورت چنین اقدامی، فقط به مورد تحلیل آثار معروفی در این کتاب می پردازم که دست کم در سه مورد دچار اشتباه فاحش است. در صفحه 1087 میرعابدینی نگاشته است:

پیش از معروفی، بهمن شعله ور رمان سفر شب (1346) را بر الگوی خشم و هیاهو ساخت. قهرمان آن رمان نیز بیگانه حساسی است که با خود، خانواده و محیط درگیر است. او اندیشه هائی متعالی در سر دارد، اما عاقبت  ناگزیر می شود در مقابل  دنیائی که  او  را  پس می زند، خود را به دیوانگی بزند و با "وضع موجود" مصالحه کند.

طرفه این جا است که کوئنتین؛ قهرمان خشم و هیاهو چنین سیری را طی نمی کند. او ناتوان از مواجهه با واقعیت های ناخوش آیند زندگی، خودکشی می کند. دیوانه عقب مانده ذهنی خشم و هیاهو بنجی نام دارد که فاکنر با حضور او حرف های دیگری را می زند که به هیچ وجه با حرف های آیدین دیوانه نما، هم خوان نیست.

در صفحه 1091 میرعابدینی اشتباه دومش را مرتکب می شود و می گوید ساعت کلیسائی هم که آیدین در زیرزمین آن محبوس است، کار نمی کند. در کلیسای رمان سمفونی مردگان چنین ساعتی وجود ندارد. میرعابدینی ساعت ساختمان انجمن شهر رمان سال بلوا را با این رمان اشتباه گرفته است!   

در موومان چهارم  از طریق تصویرهای  پراکنده  و مبهمی  که در ذهن  آیدین  جریان می یابند، از مرگ سورمه بر اثر جذام آگاه می شویم. این خطای سوم میرعابدینی است که در صفحه 1094 کتابش ثبت شده است. سورمه بر اثر جذام نمی میرد. او پس از زایمان دخترش می میرد!

سه اشتباه در طول ده صفحه (یک صدم کتاب صد سال داستان نویسی ایران)، به شدت معتبر بودن تحلیل های  میرعابدینی را  از  آثار  نویسندگان دیگر نیز خدشه دار می کند. گرچه او این چاپ را در مقدمه تحریر نهائی خود عنوان می کند، اما وجود این همه اشتباه- آن هم در درک اثر- برای کسی که مدخل های ادبیات معاصر را برای چند دائره المعارف (ایرانیکا و دانش نامه فرهنگستان زبان و ادب فارسی) نگاشته است، چندان خوش آیند نیست.

ایراد دیگری که به کار میرعابدینی  وارد است، پرداختن  به کسانی  است که خود استدلال ها می کند تا اثبات کند نوشته های شان بی ارزش است. از جمله آن ها فرشته ساری است که میرعابدینی سه صفحه از کتابش را به او اختصاص می دهد. تاکنون نشنیده  و نخوانده بودم، در تاریخ ادبیات از کسی نام ببرند که کارهایش فاقد ارزش ادبی است! ممکن است بسیاری به دلیل  های حاشیه ئی و غیرهنری، در طول عمر نام شان بر سر زبان ها بیفتد. اما اتفاقا کار منتقد مورخ و پژوهش گر همین است که این سکه های قلب را جدا کند و به کسانی بپردازد که کارشان دارای ارزش هنری است. نه این که آن ها را در کتاب تاریخ ادبیات خود جا دهد. زیرا زمان و تاریخ خود به خود آن ها را کنار خواهد گذاشت و جا باز کردن زورکی  برای  آنان  حاصلی  ندارد جز بی اعتبار کردن قلم پژوهش گر خویشتن.         

 

هشتاد سال داستان کوتاه ایرانی (دو جلد)

حسن میرعابدینی

کتاب خورشید

1385 چاپ دوم

2200 نسخه

531 صفحه

12500 تومان

جلد نخست هشتاد سال داستان کوتاه ایرانی معرف داستان های نویسندگان بین سال 1300 تا 1360 است. جلد دوم آن به سال های 1360تا 1380 می پردازد. برخی نام ها بسیار آشنا و برخی مهجورند. زیرا میرعابدینی حتا به نویسنده ئی مانند مرضیه ستوده توجه داشته است که به زعم او تاکنون کتابی منتشر نکرده است. میرعابدینی چند داستان او را در پای گاه های اینترنتی خوانده و برگزیده است. حال باید پرسید منتقد مورخی که تا این حد دقیق است، چگونه نویسنده نام داری مانند عباس معروفی را که چهار جلد داستان کوتاه نگاشته، از قلم انداخته است! به هم چنین نشانی هم از اصغر الهی، منصور کوشان و جواد مجابی  نیست. در حالی که این چند نویسنده هر یک دست کم چند داستان کوتاه ارزش مند دارند. در مورد معروفی نیز نیاز به گفتن نیست او چهره شاخص ادبیات داستانی معاصر ایران است و حذفش یعنی حذف صداقت نگاه و گزینش خود.

صفحه اول   .   درباره ما  .   شماره هاي پيشين   .  از دل برآيد  .  روز من   .   خاطره   .    خبر
  گزارش   .   از اين نگاه   .   شعر   .   داستان   .   نقد   .   معرفی کتاب   .   برگ سبز   .   از اين قلم   .   گفت و گو   .   نامه
  آینه های دیگر   .    کودک و نوجوان   .   هزارتو   .    شماره آخر