مسکو 11 اکتبر 1990
دانش مند گرامی، نویسنده محترم
جناب عباس معروفی
امیدوارم حال شریف خوب است. رمان جالب سرکار
سمفونی مردگان
که لطفا برایم روانه کردید، رسیده است. خیلی متشکرم. ببخشید که این
مکتوب را دیر می فرستم. علتش این است که کتاب فقط دو هفته پیش به دستم
آمد.
به سبب آن که مدت مدیدی با فرهنگ ایران سر و کار دارم و ادبیات فارسی
را دوست دارم، رمان شما را از سر تا پا خواندم و خوشم آمد.
وقتی که به صفحه آخر رسیدم، دیدم که پنج سال تمام کار کردید و زحمت
گران بهای شما ثمره خوبی داد. خواهش می کنم تبریکات صمیمی مرا قبول
بفرمائید.
موضوع رمان چندان نو نیست (البته به طور کلی این
معنی) مثلا شوهر آهو خانم
علی محمد افغانی یا
بادها خبر از تغئیر فصل می دهند
(چاپ دوم) جمال میرصادقی و غیره. یعنی چه در
آثار ذکر شده چه در رمان سمفونی
مردگان سخن درباره عقب ماندگی مخصوصا در
افکار بعضی مردم می رود. اما در رمان سرکار سوژه طور دیگر باز می شود و
تابشش قوی تر می باشد، تندتر. و این عین حقیقت است و واقعه گرائی همیشه
سختی می آورد. اما چه می شود کرد؟ این وضع در هر کشور دنیا دیده می
شود، حتا در غنی ترین مملکت. و وظیفه مقدس نویسنده حقیقت را گفتن می
باشد تا هر چه زودتر حال بهبودی کامل پیدا بکند.
خصوصیت رمان این است به نظر من که اشخاص اثر خوبند، آدم های پاک و
باشرف هستند. مثلا آیدین، آیدا، مادرشان، حتا پدرشان که خیلی فکر
ترادیسیانی دارد، آدم خوش قلب می باشد. و عیب از آن نیست که خیلی عقب
مانده است. سبب در وضعیت اجتماعی می باشد که اگر تغئیر بشود، آدم هم
زندگانی یش و رفتارش عوض خواهد شد. و از طرف دیگر این بهبودی را آدم می
آورد، مردم. اما قهرمان دیگر رمان که اورهان است، در حقیقت آدم کش است
و قابیل معاصر می باشد فقط و فقط. برای قاتل رحم نیست. گرچه اورهان هم
زائیده وضعیت می باشد.
خلاصه کلام
سمفونی مردگان را می شود رمان تراژدی
نامید. و با وجودی که مردگان زیاد دارد و از این جهت با سبک شکسپیر
شباهت دارد، اما گمان نمی کنم که مبالغه شده است.
به نظرم ساخت، اسلوب و زبان رمان خیلی جالب می باشد و به اصطلاح خوب
خوانا می باشد. اما اجازه بدهید یک ملاحظه ئی بکنم. گاهی در اثر تکرار
دیده می شود. شاید عمدا این سیستم را استفاده می کنید. بالاخره حق
دارید، اما خواننده را کمی خسته می کند.
نتیجه بحث: رمان
سمفونی مردگان
اثر بی شک بسیار جالب، مفید و برای خواننده
مخصوصا ایران اهمیت بزرگ دارد.
امیدوارم مرا ببخشید که درباره چنین موضوع خیلی مهم جرأت کردم به زبان
شیرین و کامل که فارسی باشد، به سرکار فکر خودم را اظهار بکنم. می دانم
که سستی زیاد به خرج دادم، مخصوصا گرامری.
خواهش مند است رسیدن این کاغذ را تأئید بفرمائید. چون پست نه تند، بل
که خیلی کند کار می کند. موفقیت سرکار را در آینده خواستارمg
با کمال احترام
ارادت مند و.
کمیسارف