آینه ها - شماره بیست و چهارم



دارالترجمه رسمي آبيز مرکزفوريت‌هاي ترجمه ميدان تجريش . جنب سينما آستارا 22711578 22744307 22743305 جنوب شرقي ميدان انقلاب . بالاي بازاربزرگ كتاب 66962844 66480658 66497710 ___________ ققنوس منتشر کرد ازل تا ابد درون کاوی رمان سمفونی مردگان الهام یکتا ___________


			علی رضا آبیز
			عید تازه! من به تو مانم: گر هزار سال برانم سوی خستگی ننهم پا با شکستگی ندهم تن سیمین بهبهانی شعر زیبای سیمین بهبهانی را که عیدی ایشان به آینه ها و خوانندگانش است ، در شماره نوروزی می خوانیم . چه مایه شادمانی است که این شعر از شادی و شور و جوانی سرشار است ! چه مایه خرسندی است که سیمین بهبهانی در آستانه 80 سالگی به این زیبائی و با دلی این همه امیدوار می سراید ! کدام دل بسته شعر است که از خواندن این شعر از این شاعر به وجد نیاید و مسرور نشود؟ وزن ضربی و شوخ و شنگ شعر که با مضمون آن هم خوانی کامل دارد ، خواننده را به کودکی های شاد و عید سالیان بی خبری نوجوانی می برد . در بندهای پایانی شاعر از زمان حال سخن می گوید تا تأکیدی بر روح همیشه جوان و ذهن هماره پویا و قلب همیشه عاشق خود داشته باشد . قلبی گرم و تپنده و بیزار از سردی و افسردگی . به احترام سرو کهنسال شعر معاصر، سیمین بهبهانی به پا می خیزم و برای او طول عمر، سلامتی و دل خوش آرزو می کنم .

			عید پول ِ زرد و عروسک سیمین بهبهانی
			عید ِ پول ِ زرد و عروسک عید ِ کفش ِ برقی و دامن عید ِ ترک ِ مشق و دبستان عید ِ شادِ کودکی ی من تَنگ ِ قاب و سبزی ی گندم تُنگ آب و سرخی ی ماهی در میان آینه پیدا رقص ِ شمع ِ رنگی ی روشن خط ّ ِ زعفرانی ی مادر نقش ساز ِ کاسه ی چینی هفت سین ِ هفت سلامش یک سبد ز سنبل و سوسن در شدن به قلعه ی یاسین حرز ِ چارتاق ِ کتانی : بل که از بلا بگریزی در پناه ِ خانه ی ایمن عید خاله عفت و مرجان دست های ناز و نوازش در شکنج ِ زلفک ِ نرمم بر فراز ِ سر شده خرمن عید سینمای سعادت داستان شرلی ی کوچک من روانه در پی ی مادر پیش ِ چشم ِ نازی و لادن عید ِ جمع ِ عیدی ی خویشان در میان ِ کیسه ی بندی با هزار بار شمردن ِ باز و باز و باز شمردن ... * آه ، عید ِ تازه ی نورس ! بازگو که عیدی ی من کو من همیشه کودک ِ شادم بی گمان نه پیر و نه کودن : شرح می دهد دل ِ گرمم آفتاب قلب ِ اسد را کولی ی قبیله ی کوچم بی خبر ز سردی ی بهمن جامه دلبرانه پسندم زین سبب به عطف و سجافش پولکی نِهم پی ی پولک سوزنی زنم پی ی سوزن نامه عاشقانه نویسم تا ز شور قصه عشقم در زمان ز سکه بیفتد قصه ی منیژه و بیژن . * عید تازه ! من به تو مانم : گر هزار سال برانم سوی خستگی ننهم پا با شکستگی ندهم تن – عمرم آن زمان که سرآید گر بهار ِ نو ز در آید عید ِ کودکی ز دو چشمم سر کشد به جانب ِ روزن .

			سیمین بهبهانی
			مادرم ... هر سال ، به هنگام نوروز ، چند شاخه بلند بیدمشک را در گل دان بارفتن می گذاشت ... . مادرم دوری سبزه ها را که از ده روز پیش از عید برای سبز شدن آماده کرده بود ، در سفره می گذاشت با شمع و شمایل و آینه و قرآن ، با آب و گلاب ، با سیب و سیر و سرکه و سنجد و سرکه و سمنو و سبزه ها که هفت سین سفره را می ساختند . کاسه چینی سفیدی را هم با هفت آیه ، که آغازشان " سلام " بود ، می نوشت . مرکبش گلاب و زعفران و قلمش چوب کبریت نسوخته بود . کاسه را میان سفره می گذاشت و می گفت هفت سین اصلی من این است . بعد از تحویل سال ، کاسه را با آب و قند می شست و به هر یک از ما قاشقی از آن می خوراند تا همیشه در سلامت بمانیم . او با اعتقادات خود عالمی داشت . " قلعه یاسین " را که یک پارچه چارگوش کتان به شکل چارچوب در بود و روی آن تمام سوره یاسین نوشته شده بود ، به دست می گرفت و ما را وامی داشت که از میان آن بگذریم .دعای " یا مقلب القلوب " را می خواند .
			صفحه اول . درباره ما . شماره هاي پيشين . عکس . از دل برآيد . خاطره . روز من . خبر گزارش . از اين نگاه . شعر . داستان . نقد . معرفي کتاب . برگ سبز . از اين قلم . گفت و گو . نامه پيام . کودک و نوجوان . English . شماره آخر