![]() |
||||
|
دارالترجمه رسمي آبيز مرکزفوريتهاي ترجمه
ازل تا ابد |
|
|||
|
پاسخ به پرسش های خود
|
||||
|
در بخشی از دیوارکوب ویژه نمایش گاه مجموعه آثار ایرانی موزه هنرهای معاصر تهران ، ایرج اسکندری ؛ دبیر نمایش گاه پرسش هائی را مطرح کرده و از منتقدان و پژوهش گران درخواست کرده بود به آن ها پاسخ بدهند . در " از این نگاه " شماره گذشته ، نگاهی به این نمایش گاه داشتم و از دید خویش به پرسش های دبیر نمایش گاه پرداختم . در این شماره پاسخ خود ایشان را به آن پرسش ها می خوانیم . الهام یکتا نمایش گاه حاضر دربرگیرنده تمام آثار هنرمندان یا تمام هنرمندان نیست. با توجه به این که آثاری بوده که در طی سی سال گذشته خریده شده اند ، بحثی که شما مطرح کردید ، می تواند درست باشد . زیرا خرید این آثار با نظر رئیس موزه انجام شده و او هم در طول سالیان یک نفر نبوده . عواملی هم مانند این که طرف هنرمند شاخصی بوده ، آثار آن هنرمند مورد نظر تفکر و ایده رئیس موزه بوده یا رابطه دوستی بین رئیس موزه و هنرمند بوده ، در این خریدها دخیل بوده است . بنابراین خیلی از آثاری که از بخش گنجینه انتخاب نکردیم ، با توجه به این روابط خریداری شده بودند و ارزش گنجینه ئی نداشتند . البته فقط ده درصد آثار گنجینه قابل ارزش گذاری به عنوان اثر موزه ئی و گنجینه ئی نیستند . برای مثال صاحبان شان آدم فعالی نیستند یا اسم شان قبل مطرح نبوده است یا حالا مطرح نیست . به همین لحاظ شاید نتوانیم نظر قطعی روی آثاری بدهیم که در حال حاضر به عنوان جنبش هنر معاصر مطرح است . اما به نظرم نمایش گاه حاضر تقریبا هشتاد درصد قضیه را می تواند برآورده کند . از حدود 170 هنرمند، حدود 270 اثر به نمایش درآمده که عمدتا از شاخص ترین هنرمندان امروزند . من در مقدمه ئی که بر بروشور این نمایش گاه نوشتم ، نه سؤال مطرح کردم که سؤال های خودم هم است . بخشی از آثار این مجموعه به جنبش هائی متعلقند که دغدغه شان کسب هویت ایرانی ، هویت اسلامی بود . از جمله جلیل ضیاپور ، حسین زنده رودی ، نمونه هائی از خط نوشته های ایرانی و پلاک های قدیمی ، آثار منصور قندریز که طراحی یش از بافته ها و گلیم های ایرانی متأثر است ، آثار پرویز تناولی ، در بخش هائی ناصر اویسی و مسعود عرب شاهی ، در بخش هائی که هنرمندان به خط و نوشته های ایرانی پرداخته اند ، مثل محمد احصائی و بخش هائی که هنرمندان ضمن کار مدرن به آثار نقاشی های قدیمی ایران التفات دارند و برداشت هائی از نقاشی های مینیاتور را در نقاشی آن ها می بینیم . مجموعه آثاری که در این نمایش گاه می بینیم ، آثاری هستند که به شاخص ترین جنبش هنر مدرن ایران از 1320 تا امروز متعلقند . من سعی کردم با اعضای هیأت انتخاب همکارم از جمله مهدی حسینی، کاظم چلیپا و دکتر حسینی راد که رئیس موزه اند ، انتخاب روشن و آگاهانه ئی با توجه به جنبش هائی انجام بدهیم که در طول شصت سال در هنر نقاشی ایران به وجود آمده است . از جمله نقاشی هائی مربوط به نسل پیش گامان نقاشی ایران مانند جلیل ضیاپور، محمود جوادی پور ، استاد جواد حمیدی ، استاد احمد اسفندیاری واستاد ویشگاهی و منصور قندریز که در گالری شماره یک به نمایش گذاشته شده. از گالری شماره 2 نسل دوم نقاشان ایران را داریم . از جمله سپهری ، عرب شاهی ، هم چنین خانم ها ایران درودی و منصوره حسینی و بهجت صدر که همین طور ادامه پیدا می کند تا گالری 7 . از گالری 7 به بعد نسل سوم نقاشی را داریم که عمدتا شاگردان نسل دوم و نسل اول بودند . در همین جا جنبش هنر انقلاب را داریم که بیش تر نقاشان بعد از انقلابند . هم چنین نقاشانی که جزو این گروه نیستند ، اما هم سن و هم تجربه با این عده اند و در جریان انقلاب و بعد از آن هنر آفرینش را شروع کردند . به نظرم این نمایش گاه مجموعه کاملی برای کسانی است که هنر معاصر را پی می گیرند . امیدوارم همایش های نقدی که از 27 تا 30 دی ماه برگزار می شود ، به خیلی از سؤال های مخاطبان جواب دهد . برنامه همایش در طول این هفته ( دوم ماه دی) بسته می شود و منتقدان شاخصی از جمله آیدین آغداشلو، جواد مجابی ، غلام حسین نامی و ... در آن حضور خواهند یافت . افرادی هم که در این مقوله خاص پژوهش هائی داشته اند ، دعوت شده اند تا مقاله های شان را عرضه کنند . از جمله مهدی حسینی و مارکو گریگوریان که قرار است بعد از 25 سال در همایشی حضور یابد ، هوشنگ کاظمی که از مؤسسان دانش کده هنرهای تزئینی است ، قرار است درباره تأسیس و پیدایش دانش کده هنرهای تزئینی صحبت کند ، میرفندرسکی درباره دانش کده هنرهای زیبا صحبت خواهد کرد و ... . فکر می کنم این همایش خیلی خوبی خواهد بود برای آن هائی که سال ها چهره هائی را جست و جو می کردند . |
||||
|
||||