آینه ها - شماره نوزدهم



دارالترجمه رسمي آبيز مرکزفوريت‌هاي ترجمه ميدان تجريش . جنب سينما آستارا 22711578 22744307 22743305 جنوب شرقي ميدان انقلاب . بالاي بازاربزرگ كتاب 66962844 66480658 66497710

		شب رفتار تازه ئی با من دارد از دیروز که به دنیا آمده ام گویی که هرگز در آن نبوده ام از کجا آمده ام دیروز به دنیا که رفتار تازه ئی با من دارد از دیروز می برد مرا ، می آورد مرا بر دست های خود می تکاندم از خود می تکاندم دنیا چرخ می دهد مرا بر گرد خود ، گرداگرد خود می گریزاندم دنیا راه می برد مرا در سرسرا بر فرش سرد آجر فرش سرد از هم می درد تار و پودم را زاد و رودم را دالان تاریکی است دنیا دالان تاریکی است من اشتری می بینم در تاریکی کوهانش را می بینم گردنش را چشم هایش را می بینم دالان تاریکی است دنیا ای کاش اشتری بودم در دنیا رفتار تازه ئی می شد با من علی رضا آبیز

		چگونه
		چگونه گل ببوید و ماه بتابد و پرنده بخواند ؟ و چگونه پنهان کند غصه اش را مرد ؟ وقتی تو نیستی و شب است و برف است و شب است و سکوت و پرسش هائی که پاسخیش نیست ؟ منصور اوجی

		ای که سوزت سازها
		ای که سوزت سازها بر نای جانم ریخته آتش از دریای چشمم بر زبانم ریخته من که بودم کاین چنین در لطف غرقم کرده ای ؟ آن قدر کردی که ترس از امتحانم ریخته دست هایم شاخه های سبز رحمت کرده ای پیش از ان که آوا برآید ، استخوانم ریخته آن چه دل خواهم نمی شد ، من زیان انگاشتم غافل از سودی که تو در هر زیانم ریخته دردها معلوم و درمان های شان مجهول ما ای همه معلوم و مجهولت جهانم ریخته من به یمن باد و باران دانه می جستم ولی دانه های رحمت از هفت آسمانم ریخته من به خود کی با قلبم پیمان و الفت داشتم ای تو با " نون و قلم " گل بر دهانم ریخته در حباب ترد باران می سرایم تشنگی من غزل ، اما تو دریا بر رگانم ریخته غزل تاجبخش


		پنجره
		پنجره اتاق من رو به طبیعت باز می شود رو به بوق ماشین غرش دودناک کامیون ها و اتوبوس ها جیغ ترمز فریاد هندوانه فروش آژیر زباله و اخبار 24 رادیو پنجره اتاق من ... رحمان چوپانی


		بیامد دوستی نزدم ، بگفتا یار من ، هر دم کجایی چرا این دم شدی تنها و از یاران جدایی بگفتم رو ، نیا اینجا که اینجا جای تو نیست تو نتوانی بدانی در دل پژمرده و افسرده ام چیست بگفتم تو مگو بر من سرا این دم ، نوایی نو جوانه بگویم نغمه ئی این دم ز بهر آن همه جور زمانه بگفتم یار من ، دل را تو نسپار اندر آن دور زمانه چو کردی این عمل، دل هم زند پس ، از قفا خنجر شبانه تو این دم گشته ای مست از همه شور جوانی ولی من گویم ای یا رب، من مضطر، ز درگاهت مرانی بگفتم در خوشی بودم همه عمر و نکردم یک دمت یاد شدم مست و خراب و مفلسم ، بیچاره ام من را بکن شاد شده آن قامت چون سرو من از غصه ها خم خدایا تو مدد کن ، دست من گیر و بکن غم ها خدا ، کم بگفتم خواهم ای یا رب که هر دم یاور و یارم تو باشی دلم خواهد که هر دم تو بیایی و نمک بر قلب صد چاکم نپاشی گرم باشی تو یارم ، هر دمی من پادشاهم اگر تنها سپاری من به خود ، جز درگهت جایی ندارم یاسمن حسینی
	صفحه اول . درباره ما . شماره هاي پيشين . عکس . از دل برآيد . خاطره . روز من . خبر گزارش . از اين نگاه . شعر . داستان . نقد . معرفي کتاب . برگ سبز . از اين قلم . گفت و گو . نامه پيام . کودک و نوجوان . English . شماره آخر