سال دوم
آذر 1384
84 صفحه
1200 تومان
از آن زمان که شماره مجله
فیلم
دو رقمی شد ، خواننده اش شدم و احمد طالبی نژاد از نخستین نام هایش بود
که در ذهنم نشست . او اکنون صاحب امتیاز و مدیر مسؤول ماه نامه فرهنگی
هنری
هفت
است .
هفت
شکیل و زیبا است . رنگ و صفحه بندی هنرمندانه اش لذت خواندن را دوچندان
می کند و حکایت از سال ها تجربه روزنامه نگاری حرفه ئی طالبی نژاد دارد
. نوشته هایش هم نیز مانند همیشه خواندنی و جذاب است. در بخشی از
سرمقاله او که مانند بیش تر مجله های منتشر شده در آذر ماه به منوچهر
آتشی پرداخته شده است ، می خوانیم :
رضا سیدحسینی که در دهه سی بانی چاپ نخستین مجموعه شعر آتشی –
آهنگ دیگر
1339 – شده ، در توصیف موقعیت این شاعر بزرگ
و به قول سپانلو " اقلیمی " گفته است " او در زندگی یش روی خوش
ندید . " و درست می گوید . آتشی از اواخر دهه چهل که مقیم تهران شد ،
به بلاهائی گرفتار آمد و کارش به آن جا کشید که شد کارمند نادر نادرپور
در گروه فرهنگ و ادب رادیو تلویزیون ملی ایران و بعدها هم مسؤول صفحات
شعر مجله
تماشا
شد و از سر استیصال ، شعرهای سفارشی هم سرود که در
تماشا
چاپ شد . اما با وقوع انقلاب ، او گوئی از بند رسته باشد ، در سال
61 بازنشسته شد و به زادگاهش بوشهر برگشت و مدتی به عنوان مترجم در
منطقه گازخیز کنگان مشغول شد و تن و جان به سلامت برد . آتشی زبانی
فخیم ، بومی و اساطیری داشت و نثری شیرین که تأثیرگذار بود . حتما می
دانید که او یک تجربه سینمائی هم دارد . بازی در فیلم
آرامش در حضور دیگران
نخستین ساخته بلند ناصر تقوائی که در کنار محمدعلی سپانلو و پرتو نوری
علا ؛ شاعران مطرح دهه چهل ظاهر شده است . و اتفاقا به نام خودش " آقای
آتشی " شاعری تلخ اندیش و مأیوس که ناگهانی عاشق می شود ... .
مطلب خواندنی در
هفت
فراوان است و فقط به یک نمونه دیگر بسنده
می کنم که باران کوثری در گفت و گوی خود با بیتا ملکوتی اظهار می دارد
:
خیلی دوست داشتم فیلم بازی کنم ، اما سر فیلم
روسری آبی
بود که با خودم فکر کردم دیگر باید حتما بازیگر شوم . دلیلش هم آقای
انتظامی بود. همیشه با خودم فکر می کنم چه چیزی است که این قدر آقای
انتظامی را از دیگران متمایز می کند . سر صحنه قبل از گرفتن نما ، آقای
انتظامی یک دستمال آبی داشت . آن را می انداخت روی صورتش ، چند ثانیه
صبر می کرد ، بعد برمی گشت رو به دوربین و می گفت : بگیریم . همیشه با
خودم فکر می کردم توی این چند ثانیه مگر چه اتفاقی می افتد که آقای
انتظامی از این رو به آن رو می شود .
برای طالبی نژاد و همکاران خلاقش آرزوی توفیق روزافزون دارم .